Bibberen van de kou voor zwemles


In mei 1967 wordt zwembad De Trip geopend. Het is een particulier initiatief dat deels met geld van de bevolking is opgebouwd. Wim van Giezen is van het begin af aan betrokken bij dit zwembad. Hij is toezichthouder en geeft les in zwemmend redden en zwemvaardigheid. Samen met  Marie-José Odijk-Wieman is hij oprichter van de reddingsbrigade ‘De Tripduikers’.

Zwembad De Trip naast de spoorbrug over het Amsterdam-Rijnkanaal is geliefd bij de jeugd. Op warme zomerdagen wordt het druk bezocht. Naast het plaatselijk 3,5 meter diepe recreatiebad, is er een ruime ligweide met veel groen en een patattent. Voor 80 cent kan iedereen zich een dag lang vermaken. “Het was juist daar gebouwd, omdat dit het middelpunt was van de vier dorpen (Houten, ’t Goy, Schalkwijk en Tull en ’t Waal)”, zegt Wim van Giezen, destijds ambtenaar bij de gemeente.

Van Giezen vertelt hoe hij betrokken raakte bij het zwembad. “Rond 1960 ging ik in Schalkwijk wonen. Om mensen te leren kennen werd ik lid van de EHBO-vereniging. Vanuit de EHBO kwam ik in aanraking met zwemmend redden, waarvoor je in Utrecht cursus moest volgen. Om je diploma te halen moest je les hebben gegeven. Maar de plaatsen om les te geven in Utrecht waren vergeven aan de cursisten uit de stad Utrecht. Vlak voordat zwembad de Trip zou openen, vroeg ik aan bestuurslid Henk Baas of ik met een andere cursist, Marie-José, les mochten geven in het nieuwe zwembad. Dat mocht. We plaatsten een advertentie in de krant en zodoende kregen de eerste 30 kinderen les, vlak voordat het zwembad opende.”

De opening

Deze officiële opening vindt plaats op 1 mei 1967 en wordt verricht door de vrouw van de toenmalige burgemeester Albers Pistorius. In zijn in 1997 uitgekomen boek over het zwembad schrijft Van Giezen: “Voor het toegangshek overhandigde de 5-jarige Karin Baas, dochter van de penningmeester van het stichtingsbestuur, de sleutel aan mevrouw W. Albers Pistorius, waarmee het hek kon worden geopend. Hierna kocht mevrouw W. Albers Pistorius een toegangskaartje aan het loket, hetgeen haar werd overhandigd door Annie Jacobs, de eerste caissière.”

Oprichting reddingsbrigade

Na de opening gaat Van Giezen door met les geven in zwemmend redden. “Van dinsdag tot en met vrijdag gaf ik ’s ochtends een uur les, daarna ging ik naar het werk en tussen 17.00 en 19.00 uur gaf ik weer les”, zegt Van Giezen. Maar nadat de eerste 20 kinderen waren geslaagd, vroegen de ouders hoe het nu verder moest. “We besloten een reddingsbrigade op te richten, waarvan ik voorzitter werd”. Op 2 maart 1970 wordt de Tripduikers opgericht.

“Leden van de reddingsbrigade werden verondersteld om regelmatig toezicht te houden. Dit was een voorwaarde waardoor De Tripduikers gratis van het zwembad gebruik kon maken. Maar vaak was ik de enige van de reddingsbrigade die aanwezig was. Ik was 30 jaar lang toezichthouder. Ik stond dan bij de springplank, dat was het gevaarlijkste punt.”

Zelf maakt Van Giezen tijdens zijn toezicht geen incidenten mee. Maar in het eerste seizoen op 20 juli 1967 verdrinkt een 12-jarig kind. “Het praatje ging dat het kind met volle maag in het water was gesprongen. Hij had net gegeten. Een toezichthouder heeft nog mond-op-mondbeademing gedaan, maar dat mocht niet helpen. In het algemeen moet je nooit aan sport doen met een volle maag.”

Na jaren toezichthouden en les geven sluit in 1997 het zwembad, omdat het nieuwe zwembad De Wetering wordt gebouwd.

Braak terrein

Ter plaatse op het oude zwembadterrein voor een foto komen er herinneringen los. “Nu ik de trein weer hoor, bedenk ik me dat je met lesgeven moest wachten tot de trein voorbij was. Wij stonden dan hier met onze jas aan, maar de kinderen stonden te bibberen van de kou.” Terwijl hij naar het woeste terrein kijkt zegt hij: “Ik had wel gedacht dat er ondertussen iets met het terrein was gebeurd. Dat er huizen zouden staan. Het doet me wel wat om het terrein na 20 jaar weer te zien.”

Dit artikel is eerder gepubliceerd in het Houtens Nieuws van juli 2017